Andere berichten

24 november 2020

Akina kwam samen met haar twee jonge dochters op het inloopspreekuur van ASKV. Geëmotioneerd vertelde ze dat ze tijdelijk ergens opvang hadden, maar dat ze deze plek moesten verlaten. Haar dochters schrokken van hun huilende moeder. Twee kleurplaten verder kon Akina haar situatie rustig vertellen.

Al op jonge leeftijd was Akina in Nigeria van huis weggelopen. Ze werd bedreigd vanwege haar geaardheid en was bang dat haar iets zou worden aangedaan. Na lang zwerven kreeg Akina een aanbod om Nigeria te verlaten. Het leek haar de perfecte manier om te ontsnappen aan haar benarde positie als jonge lesbische vrouw. Maar haar droom van vrijheid en begrip in Europa bleek een nachtmerrie. Haar redder was een mensenhandelaar: na haar aankomst in Italië werd Akina gedwongen tot prostitutie. Ontsnappen leek onmogelijk. Ook nadat ze in Italië bevallen was van een dochter, was er nog steeds geen zicht op ontsnappen. Niet lang daarna werd ze voor een tweede keer zwanger. Ze werd een last voor haar uitbuiters en werd op straat gezet. Uit angst om nogmaals in handen van mensenhandelaren te vallen, vluchtte Akina vanuit Italië uiteindelijk naar Nederland. Hier, in Rotterdam, beviel zij van haar tweede kind: een gezonde dochter.

Bij haar eerste asielaanvraag achtte de IND haar situatie ongeloofwaardig en Akina belandde in Amsterdam. Een tijdje lang kon het Wereldhuis steeds tijdelijk een opvangplek regelen voor Akina en haar kinderen. De nood werd steeds hoger en om een nieuwe procedure te kunnen starten was het belangrijk dat het gezin een stabiele opvangplek had. Uiteindelijk wist ASKV zo’n plek voor haar te regelen.

Op hun nieuwe adres kan het gezin eindelijk tot rust komen. Akina’s beide dochters starten met voorschool, waar ze met andere kinderen leren spelen en ondertussen de Nederlandse taal oppikken. Dit biedt Akina tijd en ruimte om met traumabehandeling te starten. Ook volgt ze Nederlandse les en krijgt ze hulp om haar zelfvertrouwen terug te vinden en regie over haar eigen leven te nemen.

Inmiddels zijn we een paar jaar verder. Beide dochters doen het heel erg goed op school: ze ontwikkelen zich goed en spreken steeds beter Nederlands. Akina is blij met de plek waar ze mogen wonen en dat haar dochters naar school kunnen. Zoals voor alle mensen met een traumatisch verleden, zijn rust en stabiliteit voor Akina en haar gezin nodig om over de langere termijn te kunnen nadenken en aan perspectief te werken. Een goede opvangplek is daarbij essentieel: het is geen eindstation, maar een voorwaarde om aan de toekomst te kunnen werken. Samen met Akina werkt ASKV nu hard aan een nieuwe asielaanvraag. Wat ons betreft is het eindstation een verblijfsvergunning en een woonplek waar Akina en haar prachtige dochters een mooie toekomst tegemoet kunnen gaan.

Geplaatst in:

Life story