fbpx

28 mei 2018

Lees hier onze bijdrage aan het nieuwe themanummer van Justitiële Verkenningen, het magazine van het Ministerie van Justitie en Veiligheid, over staatloosheid als moderne vorm van uitsluiting. Wij schreven dit artikel samen met Jelle Klaas en Loïs Vaars van het Public Interest Litigation Project en bekijkt wat nodig is om een duurzame oplossing te bereiken voor staatlozen in Nederland. In het specifiek worden er oplossingen aangedragen voor de tekortkomingen in het huidige wetsvoorstel voor een vaststellingsprocedure staatloosheid.

Staatlozen worden ook wel de ‘nowhere people’ genoemd. Zij behoren namelijk tot geen enkel land in de wereld. Omdat zij door geen enkel land als burger worden erkend, kunnen zij geen beroep doen op de bescherming van een overheid. Zij hebben geen nationaliteit en zijn zodoende staatloos. Staatlozen voelen zich hierdoor vaak ongewild en niet welkom, in veel voorkomende gevallen worden zij namelijk uitgesloten van de samenleving door krachten buiten hun controle om. Deze ‘nowhere people’, of ‘the invisible’, zijn echter wel degelijk onderdeel van onze maatschappij. De Nederlandse overheid heeft onlangs een stap in de goede richting gezet om staatlozen in Nederland beter te kunnen identificeren door het introduceren van een vaststellingsprocedure. Op 28 september 2016 publiceerde het ministerie van Veiligheid en Justitie namelijk het wetsvoorstel voor een vaststellingsprocedure staatloosheid. Na jarenlange kritiek op de Nederlandse praktijk rond het vaststellen van staatloosheid is dit een welkome ontwikkeling (UNHCR 2011; ACVZ 2013a). Echter, als het wetsvoorstel zal worden geïmplementeerd in de huidige hoedanigheid zullen veel staatlozen hun rechten nog steeds niet kunnen effectueren, noch zal het staatloosheid opheffen zoals omschreven in de Staatloosheidsverdragen. Van groot belang in het kunnen effectueren van je rechten is namelijk de mogelijkheid om rechtmatig verblijf te verkrijgen na vaststelling van staatloosheid, en dit is nou juist iets wat de staatssecretaris niet voornemens is te koppelen. Dit artikel werpt een blik op de huidige Nederlandse praktijk, de problemen die er spelen rondom staatloosheid, en de veranderingen die de vaststellingsprocedure met zich meebrengt, alsmede de bijbehorende tekortkomingen. Om de complexe situatie op zowel juridisch als persoonlijk gebied rondom staatloosheid duidelijk te kunnen schetsen, wordt dit artikel ingeleid met een fictieve casus van de 6-jarige, staatloze Melissa. Lees hier verder.

 

Geplaatst in:

achtergrondNieuws

Sorry, reacties op dit item zijn gesloten.